24.داستانهای ما و تهران!

امروز دقیقا یک هفته اس که ما تهرانیم ... نمیدونم چرا وقتی اینجاییم انقدر روزا تند تند میگذره! نه که حالا همش خوش بگذره ها! ولی بهرجال خیلی تندتر از همدان میگذره! 

یکشنبه ی پیش رفتیم پیش دکتر پروند ... بعد از معاینه و پرسیدن اینکه چند روز از مریضیت گذشته برات زیترومکس نوشت و سالبوتامول که فقط باید 1 سی سی بهت بدیم وگرنه لرزش میگیری و برم هگزین 2 سی سی و زادیتن رو هم باید همچنان ادامه بدیم به همراه پروسپان ... زیترومکس رو 3 روز باید میخوردی ... خلاصه که شب اول با ترس و لرز و تجهیزات لازم اعم از درجه و شربت استامینوفن و شیاف سر کردیم ... شب هم خونه ی مامانی اینا موندیم ... سری قبل که بهت زیترومکس دادم شبش تب کردی منم کلی غصه م گرفته بود این سری ولی شکر خدا تب نکردی ... فرداش رفتیم بنی هاشم برای تعویض پوشکهات ... از دو هفته پیش 4 تومن پمپرز گرونتر شده! به کجا میخوایم برسیم دیگه خدا میدونه! خلاصه علاوه بر 13 تا پوشکی که داشتی 3 تا دیگه هم گرفتیم و 330 تومن هم سر دادیم و اومدیم خونه! راستی خاله ندا هم نی نی داره ... شنبه رفته بود صدای قلبش رو شنیده بود و الان تو 8 هفته س ...2شنبه شب شام رفتیم خونه ی دایی افشین و تو کلی با آنیتا خوشگله بازی کردی ... وروجک تا تو گریه میکنی میدوه میاد میگه عمه جیرجیرکش - همون جغجغه! - رو بده! شروع میکنه برات به تکون دادن و تو هم ساکت میشی! منم چون نفسم گرفته بود دایی برام سرم وصل کرد ... همش یاد بچگی های آنیتا میفتادم که منو میدید سرم میزدم هی میومد جلو با یه حالتی با زبون بی زبونی ناله میکرد ... ما هم برای اینکه ناراحت نباشه براش آهنگ میذاشتیم که برقصه بعد وسطش مث این نوحه خونها میومد بالا سر من هی میگفت آ آ آییییییی:دی اما تو وروجک اصلا به روی خودت نیاوردی! بازم آنیتا بود که اومد نشست بغلم و پرسید عمه چی شد که تو مریض شدی؟ و منم باید با کلی سیاست و راست و دروغ بهش بفهمونم که چی شده و آمپول ترس نداره! دیروز که دیدمش اومده میگه عمه آمپولت جاموند خونمون من مواظب بودم نشکنه:)

خلاصه 3شنبه شب خاله مهسا و عمو قاسم اومدن پیشمون ... شام بالاخره یه شوید باقالی مشتی:) خوردیم جات خالی:دی آخه تو سوپ شلغم داشتی طفلکی:)) اینم امروز برات از الماس خریدم

4شنبه با بابا رفتیم تندیس و برات یه سری خرت و پرت خریدم ... یه قطار چوبی که حروف اسمت واگنهاشه ... یه چکش بامزه که میزنیش به اینور و اونور و چراغهاش روشن میشه و صدا میده و یه توپ خوشگل که آموزش اعداد و اشکال هندسی و صدای حیوانات - فقط 3 نوع از هرکدوم- و صدا و نور داره ... کلی دوستش داری و همش داری باهاش بازی میکنی:)

ناهار هم همونجا خوردیم ... بابا بهت ماکارونی رشته ای داد بعد یهویی عطسه کردی یه ماکارونی درااااااز از تو مماخت زد بیرون و کلی خندیدیم بهت!عصرش رفتیم خونه ی بابایی ... چون بابایی نبود و با مسعود آقا رفته بود شمال و ما ندیده بودیمش ... کلی براش ذوق کردی:* تازه بابایی کار عجیبی هم کرده بود و اون اینکه برات جوراب خریده بود:) از بابایی بعیده ... بابایی خیلی بچه ها رو دوست داره ولی به روش خودش ... یعنی در کل به کسی زیاد رو نمیده:دی بچه ها هم از این قاعده مستثنی نیستن:))

5شنبه بعدازظهر مامانی و بابایی اومدن پیشمون و من یهویی هوس کردم نذر امسالم رو بپزم حتی کم! پیارسال پختم ... پارسال پولش رو دادم مواد رو خریدم و دادم به خانواده ای که لازم داشتن ولی امسال بخاطر باران دلم میخواست بپزم ... ایشالا مشکلش زود زود حل بشه:* همه ی دوستای آمیتیس بیزحمت برای باران خوشگل ما دعا کنین:* خلاصه گوشت رو سرخ کردم و لپه رو پاک کردم ... مامانی هم قرار شد برنج بگیره و برنج رو بپزه ... شب با خاله مهسا اینا میخواستیم بریم رستوران ... شما هم اصلااااااا دلت نمیخواست بشینی تو صندلیت! حدود 10 دقیقه شایدم بیشتر فقط داشتی میگفتی اَه! اَه! اَه!

اینم عکسی که تونستم در اون لحظات ازت بگیرم فینگیلی:*

اونجا انقدر سرفه کردی که کلی بالا آوردی ولی بابا مرتضی انقدر بامزه رفتار میکرد که بجای نگرانی فقط خندیدم:)) آخه همه ی مردم نگرانت شده بودن و برگشته بودن سمت میز ما و مرتضی هم با جدیت هی میگفت هیچی نیست خلطه! میگم بابا حال همه رو بهم زدی خوب:)))))))) حالا هی نگو!

خلاصه شبونه قیمه مو پختم ... ولی صبح دیدم لپه ش سفت شده و هر چی هم میمونه تو خورشت نرم نمیشه ! با اینکه قبلا پخته بودمش و نرم هم شده بود ولی باز که ریختم تو بقیه ی خورشت سفت شد! به مامان گفتم و گفت باید کم کم بریزی تو زودپز تا یه کم نرم شه! کار سخت و زمانبری بود ولی بهرجال انجامش دادم و نتیجه شم خوب شد شکر خدا ... مقدارش در حدی بود که به کارگرای ساختمون بغلی خونه ی مامان اینا دادم و خودمون و زنعمو اینا و افشین اینا ناهار خوردیم تموم شد:) ولی خیالم راحت شد یه نمه! راستی این وسطه سمانه اس ام اس داده که شب من و مسعود و مجید میایم خونتون! خوب بابا اول بپرس هستی! نیستی! بعد بگو میایم! که به مرتضی گفتم زنگ بزن بگو برای فردا برنامه بذارن و خبر بدن! 

شب هم با مریم و مصطفی قرار گذاشتیم که ناهار بریم خونشون ... البته من میخواستم یه سر برم ولی خوب اینجوری شد دیگه! ظهر مرتضی داشت با مامانش حرف میزد گفت مسعود گفته شب میخوان بیان خونتون! مرتضی گفت به ما کسی چیزی نگفته! اگه بخوان بیان زنگ میزنن خوب! ساعت 12 هم به مسعود زنگ زد و جواب نداد ... ما هم رفتیم و بعد از غذا هم با کالسکه راه افتادیم تو خیابون بهار به گردش ... مریم میگفت چه بچه ی خوبی نه به مامانش کار داره نه به باباش فقط همش داره دنبال عمه ش میگرده:)) ... ساعت 5 سمانه زنگ زده که من و مسعود و مجید و علی شام میایم خونتون! بابا ننه ت خوب بابات خوب! این چه وقت گفتنه؟؟؟ به هرجال زود برگشتیم خونه و تنها کاری که ازم برمیومد تو اون زمان پختن ماکارونی و سوپ بود تازه دسر هم درست کردم:)) موقعی که زنگ زدن دیدم سایه هم باهاشون هست! ای خدا اینا کی یاد میگیرن اینجوری جایی نرن نمیدونم بخدا! آخه این چه کاریه؟ بابا دلیلی نداره همه جا خواهرات باهات باشن که! بخدا من سختم نیست مهمونداری ولی قبلش بهم بگن مثلا 5 نفریم! خوب چرا میگی 4 نفریم؟؟؟ نمیدونم والا! حالا هم یه ساعتی میشه که رفتن و من بالاخره نشستم زمین! تازه سمانه کلی هم غیبت خواهرشوهر رو کرد و آمیتیس هم کلی حرصش رو درآورد با عمه عمه کردنش:))